« Μεσαίωνας ή Αναγέννηση;»

     Σήμερα, τη στιγμή που το μεταναστευτικό είναι θέμα μείζονος σημασίας, τη στιγμή που η παιδεία και η εκπαίδευση βάλλεται από εχθρούς , τη στιγμή που τα ανθρώπινα δικαιώματα τίθενται υπό διαπραγμάτευση ή ακόμη χειρότερα υπό κατάργηση, οι περισσότεροι πολίτες της κοινωνίας αυτής, οι περισσότεροι επονομαζόμενοι ως άνθρωποι όχι, μόνο «κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου» , αλλά πολύ χειρότερα εντείνουν την απανθρωπιά, την απαιδευσία, την εγκαθίδρυση σε μεγάλο βαθμό ενός νέου μεσαίωνα, μιας νέας αθλιότητας. Πρέπει, λοιπόν, ν’ αναλογιστούμε σε τι κοινωνία θέλουμε να ζήσουμε σ’αυτή μιας νέας αναγέννησης ή ενός νέου χωρίς προηγούμενο μεσαίωνα.
     Βρισκόμαστε σε μια περίοδο κατά την οποία το ποσοστό των μεταναστών στη χώρα μας είναι στα ύψη. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν φύγει από το πλαίσιο που ζούσαν, από το πλαίσιο που οι ίδιοι οι άνθρωποι δημιουργούν και το ονομάζουν πατρίδα και έχουν μετατραπεί σε κινούμενοι στόχοι. Οι μετανάστες είναι άνθρωποι χωρίς στόχο, χωρίς ουσιαστικές προσδοκίες, χωρίς ασφάλεια, χωρίς προστασία. Είναι διαφορετικοί από εμάς, αλλά είναι άνθρωποι. Ζουν παρασιτικά, λένε κάποιοι, πάνω μας άλλοι λένε μας παίρνουν τις δουλειές και άλλοι μας σκοτώνουν, είναι εγκληματίες, σ’εκείνους οφείλονται τα υψηλά επίπεδα παραβατικότητας. Κάθε τι διαφορετικό από εμάς , πόσο μάλλον κάθε αλλοδαπό στοιχείο μας ξενίζει , αισθανόμαστε ότι μας περιτριγυρίζουν εχθροί που θέλουν να μας «κατασπαράξουν» , όμως ποιος «κατασπαράζει» ποιον τελικά! Αυτοί οι άνθρωποι έρχονται και σαφώς εργάζονται , καθώς αν οι ‘Ελληνες γεννούν 1,29 παιδιά το χρόνο βάση στατιστικών και οι νέοι μας είναι εμφανώς λιγότεροι από τους γηραιούς τότε οι θέσεις αυτές όπως είναι φυσικό θα καλυφθούν από μετανάστες. 

     Μιλούν για εγκληματικότητα των αλλοδαπών , ένας άνθρωπος που ως εχθρός θα αντιμετωπιστεί εξ’ αρχής δε μπορεί να εκφραστεί φιλικώς. Όταν είχε μεταβεί μεταναστευτικό κύμα Ελλήνων στην Αμερική παλαιότερα, η προερχόμενη από Έλληνες εγκληματικότητα στην Αμερική ήταν στα ύψη βάση στατιστικών δεδομένων. Είμαστε, λοιπόν, Έλληνες άρα πολιτισμένοι και οι αλλοδαποί βάρβαροι; Αυτό μπορεί κανείς να το καταλάβει μόνος του από τα παραπάνω. Αν εμείς δεν δείξουμε σεβασμό στο διαφορετικό, αν εμείς δεν τους βοηθήσουμε να εξελιχθούν στα νέα δεδομένα τότε ούτε εμείς θα εξελιχθούμε και θα γίνουμε οι ίδιοι αυτόχειρες. Θα γυρίσουμε την πλάτη και στη δική μας εξέλιξη. 
     Το κλειδί της υποθέσεως ξεκινάει από χαμηλά και ανεβαίνει και γενικεύεται, στην εκπαίδευση-παιδεία είναι ένα ζεύγος που συμπορεύεται, αλληβοηθάται. Οφείλουμε να χτυπήσουμε τη ρίζα του προβλήματος από τη βάση της και να κάνουμε δουλειά εκεί . Προώθηση μιας εκπαίδευσης απαλλαγμένης από στερεότυπα, προκαταλήψεις, μιας παιδείας δεκτικής και με δράση δημιουργική προς το διαφορετικό. Μιας εκπαίδευσης ανθρωπιστικής, που να εξαίρει και να κάνει σημαία της τα ανθρώπινα δικαιώματα, μια εκπαίδευση από τους κατάλληλα καταρτισμένους τόσο γνωσιακά όσο και πνευματικά, ψυχικά ανθρώπους. 
     Καθένας από μας πρέπει να κάνει τον δικό του εσωτερικό πόλεμο πρώτα απ’όλα, να πολεμήσει με την ίδια του φύση , να κάψει, να κόψει, να πετάξει κάθε τι που δεν εμπίπτει στην ανθρώπινή του φύση όπως αυτή είναι ουσιαστικά, όπως η ίδια η αναγέννηση προέβαλε. Πρέπει να γίνουμε πάλι άνθρωποι. Η επιλογή είναι δική μας. Θα μπούμε πάλι στην ξέφρενη κούρσα των μεσαιωνικών χρόνων όπου η ανθρώπινη οντότητα δεν ήταν παρά ένα σκουπίδι, η διαφορετικότητα δεν ήταν άξια κατοχής δικαιωμάτων! Αν μπούμε σ’αυτή την κούρσα , θα’ ναι μια κούρσα χωρίς γυρισμό και κανείς δε θα ξεφύγει. Θα μπούμε στην ηλιοφώτιστη κούρσα της Αναγέννησης, όπου ο άνθρωπος εξυψώνεται, είναι μια οντότητα ισχυρή και πνευματική, είναι μοναδικός ο κάθε ένας, είναι όλοι ίσοι αλλά διαφορετικοί! Αν μπούμε σ’αυτή τη κούρσα όλοι θα γευτούμε τα αγαθά της, όλοι θα ζήσουμε την ευημερία του συζείν ειρινικώς και δημιουργικώς, θα κάνουμε ένα βήμα παραπέρα πιο μεγάλο, πιο ουσιαστικό. Εμείς επιλέγουμε!

ΜΙΝΑ ΔΟΥΚΑ

ΜΕΛΟΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ ΜΑΝΔΡΑΣ