ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Γ.ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ Τ.Ο.ΠΑ.ΣΟ.Κ ΜΑΝΔΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ATTICA

Ο Γ. Κοροπούλης γεννήθηκε στη Μάνδρα πριν από 32 χρόνια και παραμένει κάτοικός της μέχρι σήμερα. Σπούδασε στο Λονδίνο (University of Greenwich) Διοίκηση Επιχειρήσεων με Master στην Τραπεζική και Χρηματοοικονομική Διοίκηση. Εργάστηκε  3 χρόνια στο Λονδίνο ως Αναλυτής Μετοχών και Ομολόγων για την JP MORGAN. Θα μπορούσε να παραμείνει στο Λονδίνο και να ακολουθήσει λαμπρή καριέρα, όμως  επέλεξε να γυρίσει και να ασχοληθεί ενεργά με τον  τόπο του.  Ο Γιώργος στις επερχόμενες εκλογές θα είναι υποψήφιος με το συνδυασμό της Γιάννας Κριεκούκη και όπως ο ίδιος τονίζει «Αν πραγματικά θέλουμε να αλλάξουμε τότε πρέπει να αγωνιστούμε και να διεκδικήσουμε αυτήν την αλλαγή».

Είσαι ένας νέος επιστήμονας με μεταπτυχιακά ήδη αν και νέος  έχεις διαγράψει μία αξιοζήλευτη σταδιοδρομία στο εξωτερικό, πως αποφασίζει ένας άνθρωπος με τέτοιο βιογραφικό να ασχοληθεί με τα δημοτικά δρώμενα και ρωτάω γιατί πολλοί νέοι αποστασιοποιούνται και αδιαφορούν. 

Όταν ένας Έλληνας ζει και εργάζεται στο εξωτερικό, μακριά από την πατρίδα του νοιώθει πως οφείλει να αναδείξει τα χαρακτηριστικά της ελληνικότητάς του για να κερδίσει τον σεβασμό των αλλοεθνών συνανθρώπων του. Μέσα από αυτή τη διαδικασία αισθάνεται πρεσβευτής της ελληνικής του συνείδησης. Αυτήν την ελληνική συνείδηση από τα φοιτητικά μου χρόνια ήθελα να την τιμώ από όποια θέση και από όποιο τόπο και αν βρισκόμουνα. Ερχόμενος στην Ελλάδα δεν υπήρχε άλλη επιλογή για μένα πέρα από την ολοτελή προσφορά μου στην ελληνική κοινωνία. Ήθελα αυτήν την λησμονιά για την πατρίδα αλλά και τις εμπειρίες που απέκτησα σε μια ξένη χώρα να την μετατρέψω σε θετική ενέργεια. Βλέποντας αυτή την μεγάλη αλλαγή στην πόλη μου από τη διοίκηση της Γιάννας Κριεκούκη ήταν αδύνατο να μη στηρίξω όταν μου ζητήθηκε, με την υποψηφιότητα μου την μοναδική ελπίδα προόδου για την νέα γενιά και τον τόπο. Γιατί με την πλήρη απαξίωση του πολιτικού μας συστήματος από τους νέους αλλά και γενικότερα από την ελληνική κοινωνία δεν καταφέρνουμε τίποτα. Αν πραγματικά θέλουμε να αλλάξουμε τότε πρέπει να αγωνιστούμε και να διεκδικήσουμε αυτήν την αλλαγή.

Η νέα διοικητική δομή, τουλάχιστον σε επίπεδο σχεδιασμού, απαιτεί στελέχη με κατάρτιση , επιστημονική αρτιότητα, στόχους ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις αυξημένες απαιτήσεις. Ποια πιστεύεις ότι πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά του ατόμου της νέας δομής και πως μπορεί να εξασφαλιστεί η ανάπτυξη ισόποσα σε όλες τις περιοχές του νέου Δήμου;  

Αρχικά θα ήθελα να τονίσω πως η νέα διοικητική μεταρρύθμιση, το νομοσχέδιο  «Καλικράτης»  είναι μία μικρή επανάσταση εκ των άνωθεν, η οποία δεν αλλάζει μόνο τα γεωγραφικά όρια ενός Δήμου αλλά θα αλλάξει μέσα από μια σωστή διοίκηση την καθημερινότητα όλων μας. Και λέω μέσα από μια σωστή διοίκηση γιατί πλέον η κάθε Δημοτική Αρχή θα έχει την δυνατότητα να ορίζει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό το πώς θα λειτουργεί ο νέος Δήμος. Οπότε θα πρέπει να έχει και πολύ περισσότερες γνώσεις για το πώς θα ασκήσει διοίκηση. Το λέω αυτό γιατί τρομάζω στην ιδέα μιας διοίκησης που θα είχε στα χέρια της όλες αυτές τις καινούριες «καλλικρατικές» δυνατότητες αλλά θα ήταν ανίκανη  ή ακόμα χειρότερα υποκινούμενη να μην τις διαχειριστεί. Οπότε καταλήγω στο συμπέρασμα πως χρειάζονται άνθρωποι όπου θα έχουν πλέον επιστημονικές γνώσεις σε αρκετά θέματα, θα έχουν διάθεση προσφοράς σε όλη την πόλη τους και όχι στους «κολλητούς» τους  (όπως παρατηρούμε συχνά στην Ελλάδα), θα είναι διατεθειμένοι να γνωρίσουν και να λύσουν τα προβλήματα και των τεσσάρων περιοχών και όχι μόνο του Δήμου από τον οποίο προέρχονται αλλά και το σημαντικότερο να έχουν πολιτικό ήθος και περιβαλλοντική ευαισθησία.

Τι αλλάζει σε αυτή την προεκλογική περίοδο, μπορούν οι νέοι άνθρωποι να ξεπεράσουν τις κακοδαιμονίες του παρελθόντος;  

Η αλήθεια είναι πως ο λόγος που η Ελλάδα περνάει αυτές τις δύσκολες στιγμές έχει ως αφετηρία τα λάθη των πολιτικών μας αλλά και τα λανθασμένα κριτήρια των πολιτών που τους ψηφίζουν. Μια μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων ζει για το ρουσφέτι. Μία μεγάλη μερίδα πολιτικών, οι πολιτικάντηδες ζουν για να προσφέρουν το ρουσφέτι, καθώς έχουν μηδαμινό πολιτικό λόγο και ανύπαρκτες προτάσεις. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτοί οι οποίοι δεν εκλέγονται είναι οι νέοι άνθρωποι ή αν είναι αυτοί που έχουν άποψη και την λένε. Γιατί νομίζω σε όλους μας, μας αρέσει να μας κολακεύουν, οπότε συνήθως ψηφίζουμε τους κόλακες και τους ρουσφετολόγους. Το δυστύχημα για τους νέους είναι ότι ενώ έχουν ζωντάνια, ενώ αγωνίζονται, συνήθως αυτόν τον αγώνα τους, τον καπελώνονται οι «έμπειροι»  και καταντούν ένας απλώς μηχανισμός τους. Το ζήτημα όμως είναι πως θα καταφέρουμε να αλλάξουμε αυτήν την νοοτροπία και να επιλέξουμε τους καλύτερους. Και αυτό είναι ένα ερώτημα που αφορά και το θέμα του υποψήφιου Δημάρχου. Ας αναρωτηθούμε όλοι τι έργα έχει κάνει η Γιάννα Κριεκούκη και αν υπάρχει λόγος πέρα από πολιτικές σκοπιμότητες να εμποδιστεί αυτή η παραγωγή έργων και στις άλλες τρεις περιοχές. Μία είναι η λύση: όλοι μαζί στη νέα πορεία. 

http://www.atticafreepress.gr/%CE%93%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82-%CE%9A%CE%BF%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%A0%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84/

ΤΟ ΥΦΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

   Έχουμε φτάσει λιγότερο από ένα μήνα κοντά στις δημοτικές εκλογές και έχουν ακουστεί πάρα πολλά για τη σημασία τους.Για τους περισσότερους ίσως αποτελούν τις πιο κρίσιμες από όσες έχουν προηγηθεί (Ευρωεκλογές και Βουλευτικές εκλογές) και εγώ θα ταχθώ υπέρ αυτής της άποψης. Όχι μόνο γιατί οι επερχόμενες εκλογές θα είναι η πρώτη εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης, αλλά γιατί γίνονται σε μία εποχή πολύ δύσκολη για κάθε Ελληνική οικογένεια.

    Όλους μας, άλλους λιγότερο, άλλους περισσότερο μας έχει αγγίξει η οικονομική κρίση και πολλοί ίσως επιλέξουν την εύκολη λύση, αυτή της αποχής από την κάλπη και της απαξίωσης της πολιτικής κάνοντας με αυτόν τον τρόπο διαμαρτυρία απέναντι στο Μνημόνιο και τα σκληρά  οικονομικά μέτρα. Δυστυχώς αυτό δεν αποτελεί λύση στο πρόβλημα, αλλά αντίθετα το επιδεινώνει. Ακριβώς εδώ βρίσκεται και η σημασία των δημοτικών εκλογών. Κάθε ψήφος χαμένη δεν συνδράμει σε οτιδήποτε είχε μπει σε τροχιά αλλαγής τα προηγούμενα χρόνια ή περιμένει το ξεκίνημά του. Οι εκλογές είναι Αυτοδιοικητικές και κανένας πολιτικός δεν πρέπει να τις χρησιμοποιεί για πολιτικές σκοπιμότητες και πολιτικά ωφέλη. Ας αναλογιστούμε τι θα συμβεί αν η αποχή πάρει ευρύτερες διαστάσεις, κάτι τέτοιο συνεπάγεται με παράλυση κάθε δήμου . Θα προτιμήσουμε να αφήσουμε στη τύχη, το σπίτι μας, τον Δήμο μας και κατ’επέκταση τη χώρα μας; Επομένως έχουμε κάθε κίνητρο να συμμετέχουμε σε αυτές τις εκλογές.

   Σαφώς, αυτό που παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, πόσο μάλλον στις δημοτικές εκλογές είναι τα κριτήρια με τα οποία θα αποφασίσει ο κάθε ψηφοφόρος για το ποιος υποψήφιος δήμαρχος είναι καταλληλότερος. Όπως και στη απόφαση μεταξύ αποχής και προσφυγής στην κάλπη, έτσι και εδώ υπάρχουν υποψήφιοι οι οποίοι ανήκουν σε δύο διαφορετικές «οδούς». Οι υποψήφιοι που ανήκουν στην πρώτη «οδό», είναι εκείνοι που θα  υπόσχονται για να κερδίσουν το εκλογικό σώμα. Ίσως σου προσφέρουν από μία καλή δουλειά μέρι και θάλασσα σε ορεινή περιοχή. Από την άλλη μεριά οι υποψήφιοι της δεύτερης «οδού» είναι εκείνοι που βάζουν στο επίκεντρο το ευρύτερο κοινωνικό ώφελος, είναι αντίθετοι στα συμφέροντα που ζημιώνουν τους πολλούς και ευνοούν τους λίγους, δεν υποσχεται, αλλά αγωνίζεται για ένα καλύτερο αύριο, με ίσες ευκαιρίες για όλους. Η επιλογή είναι αναμφισβήτητα δύσκολη.

   Ίσως κάποια ερωτήματα μας βοηθήσουν στο να ξεδιαλύνει ο καθένας μας τι θέλει από αυτές τις εκλογές και να πάρει τις αποφάσεις του. Τι μέλλον και τι τόπο θα θέλατε να παραδώσετε στη νέα γενιά οι μεγαλύτεροι σε ηλικία; Έναν δήμο με χρεωμένα ταμεία, χωρίς έργα και υποδομές στο οποίο τα ρουσφέτια και οι δημοσιοσχετίστες θα κινούν τα ηνία; Ή ένα σύγχρονο τόπο με προοπτικές, που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες όλων των πολιτών χωρίς διακρίσεις; Εμείς οι νεότεροι σε ηλικία αλλά και ιδέες θα θέλαμε να πάρουμε τον εύκολο δρόμο ο οποίος μας τάζει μεν μία καλή δουλειά, αφεταίρου όταν θα επιστρέφουμε από αυτήν θα ζούμε την καθημερινότητά μας σε έναν αφιλόξενο δήμο; Θα θέλαμε να δεχτούμε το ρουσφέτι και να καταλήξουμε ίδιοι με αυτούς που χαρακτηρίζουμε διεφθαρμένους διαιωνίζοντας την κατάστασή; Ή θα αγωνιστούμε μέσα από δυσκολίες- γιατί τίποτα δεν μας χαρίζεται- όμως το αποτέλεσμα τόσο για το σύνολο όσο και για τον καθένα από μας θα είναι άριστο και θα μας φέρει πιο κοντά στην ευημερία πράττοντας το ηθικά και κοινωνικά ορθό;

   Συνειδητοποιούμε λοιπόν, οτι πέραν του Καλλικράτη, του Μνημονίου, των οικονομικών μέτρων, οι επερχόμενες δημοτικές εκλογές είναι μείζονος σημασίας και ίσως η μία και μοναδική ευκαιρία να γυρίσουμε την πλάτη σε ότι έχει φέρει κάθε τοπική κοινωνία πίσω και κατ’επέκταση τη χώρα. Το να είμαστε απλοί θεατές και να επιτρέψουμε στη διαφθορά και στους ρουσφετολόγους να συνεχίσουν την ύπαρξή τους στην κοινωνία μας, μας κάνει συνένοχους στα «εγκλήματα» που έχουν γίνει εις βάρος της κοινωνίας. Εσύ θα τους ανοίξεις ή θα τους κλειδώσεις την πόρτα;

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΒΑΣΗ

ΜΕΛΟΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ

                Τον τελευταίο ένα χρόνο στη χώρα μας, έχουν αλλάξει πάρα πολλά πράγματα. Ίσως άλλαξαν τόσα πολλά, όσο ποτέ άλλοτε. Η ραγδαία επιδείνωση του βιοτικού μας επιπέδου, σε συνδυασμό με τις ραγδαίες αλλαγές που λαμβάνουν χώρα, δημιουργούν στους πολίτες μια απαισιοδοξία και μια αποστροφή προς οποιονδήποτε ασχολείται με την πολιτική και τα κοινά. Μάλιστα, ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών του Νοεμβρίου, ίσως αυτή η απαισιοδοξία να οδηγήσει σε ακόμα μικρότερη συμμετοχή σ’ αυτήν την κορυφαία δημοκρατική διαδικασία.

                Το ενδεχόμενο της μεγάλης αποχής όμως κρύβει ένα μεγάλο κίνδυνο: να αποφασίσουν κάποιοι άλλοι για εμάς και να καθορίσουν τις τύχες του τόπου μας, χωρίς εμείς να έχουμε κάποια συμμετοχή σε όλο αυτό. Ως νέοι οφείλουμε να απαντήσουμε σ’ αυτή τη μεγάλη πρόκληση. Οφείλουμε να συμμετέχουμε, όχι μόνο γιατί η αποχή δεν είναι άποψη, αλλά γιατί ταυτόχρονα είναι και η χειρότερη μορφή διαμαρτυρίας.

                Από την άλλη, είναι δεδομένο πως η απογοήτευση των πολιτών και ιδιαίτερα των νέων για τα πολιτικά δρώμενα είναι δικαιολογημένη. Ωστόσο, στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές της 7^ης Νοεμβρίου, έχουμε την ευκαιρία να μετατρέψουμε αυτή την απογοήτευση σε ένα εργαλείο για να επιλέξουμε με καλύτερα κριτήρια τους υποψηφίους που θα στηρίξουμε.

                Πλέον, οφείλουμε να στηρίξουμε όσους μιλάνε για εφικτά πράγματα και καταθέτουν συγκεκριμένες προτάσεις κι όχι όσους μοιράζουν ανέξοδες και κούφιες υποσχέσεις. Οφείλουμε να στηρίξουμε όσους μιλούν για το συμφέρον του τόπου μας, χωρίς ίχνος τοπικισμού. Αυτούς που οραματίζονται μια καλύτερη τοπική αυτοδιοίκηση, κι όχι αυτούς που θέλουν την εκάστοτε δημοτική αρχή να μετατρέπεται σε βιομηχανία ρουσφετιών. Την στήριξή μας, από εδώ και μπρος, πρέπει να έχουν όσοι ενδιαφέρονται να ασχοληθούν και να αλλάξουν τον τόπο τους κι όχι αυτοί που βλέπουν την τοπική αυτοδιοίκηση ως ένα ακόμα σκαλί στην εξέλιξη της πολιτικής τους καριέρας. Μπορεί να είναι χιλιοειπωμένο, αλλά αυτή τη φορά είναι πιο ουσιαστικό από ποτέ: οι αρεστοί δεν έχουν καμία θέση σ’ αυτές τις εκλογές. Πλέον, είναι καθήκον των πολιτών να στηρίξουν τους άριστους.

                Οι εκλογές του Νοεμβρίου είναι δημοψήφισμα, όχι υπέρ ή κατά των οικονομικών μέτρων, αλλά δημοψήφισμα για το μέλλον των πόλεών μας. Γιατί το νέο αυτοδιοικητικό τοπίο που διαμορφώνεται με τον «Καλλικράτη» δίνει στους νέους δήμους περισσότερες αρμοδιότητες, άρα και περισσότερα «εργαλεία» για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.

Ο «Καλλικράτης» μας δίνει την ευκαιρία να αφήσουμε πίσω τις τακτικές του παρελθόντος και να διαμορφώσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Είναι στο χέρι μας αν θα τα καταφέρουμε... Εξαρτάται από τα κριτήρια που θα επιλέξουμε για τους υποψηφίου, αλλά και από τη συμμετοχή μας...

ΚΑΡΑΚΙΤΣΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ ΖΕΦΥΡΙΟΥ

ΝΕΟΛΑΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Η συμμετοχή στην ψηφοφορία για την εκλογή των αντιπροσώπων μας στις επερχόμενες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές αποτελεί καθήκον αλλά και πράξη ευθύνης για το παρόν και το μέλλον του τόπου μας. Από τη στιγμή που το υπάρχον σύστημα τοπικής αυτοδιοίκησης υπήρξε κατά γενική ομολογία προβληματικό, απομακρυσμένο από τις ανάγκες και τα προβλήματά μας, γραφειοκρατικό και διεφθαρμένο, η νέα διοικητική μεταρρύθμιση είναι καταδικασμένη να πετύχει.

Νέα και άφθαρτα πρόσωπα πρέπει να εμφανιστούν για πρώτη φορά στο προσκήνιο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Επικρατεί πλέον η αντίληψη για στήριξη ατόμων με γνώμονα την προσωπικότητά τους και όχι το πού ανήκουν και με ποιου σημαία κατεβαίνουν. Οι εκλογές αυτές δεν πρέπει να αποτελούν ούτε ψήφο δυσαρέσκειας στην κυβέρνηση, ούτε επίσημη δημοσκόπηση για τα κομματικά επιτελεία. Παράλληλα, τα νέα άτομα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως λύση τελευταίας στιγμής για τη συμπλήρωση ψηφοδελτίων, γεγονός που αυξάνει την πιθανότητα αποτυχίας τους, αλλά ως ενεργοί προβληματισμένοι πολίτες που θέλουν και μπορούν να προσφέρουν σε βαθμό που είναι εφικτός και από το μετερίζι που θα βρίσκονται, στον τόπο που έχουνε γεννηθεί και ζήσει.

Η στάση που θα κρατήσουμε στην εκλογική αναμέτρηση αποκτά μεγαλύτερη σημασία μιας και βρισκόμαστε στην επανεκκίνηση της κατεύθυνσης και των πολιτικών που θα ακολουθήσει η νέα τοπική αυτοδιοίκηση. Είναι αναγκαία η μαζική και καθολική προσέλευση στις κάλπες του νεανικού τμήματος του εκλογικού σώματος. Η αποχή που καλλιεργείται εμμέσως στις τάξεις της νεολαίας, δεν είναι θετικός οιωνός, καθώς η επικείμενη εφαρμογή του <Καλλικράτη> ανοίγει διάπλατα το δρόμο ώστε να υπάρξει μία αξιοπρόσεκτη και δυναμική παρουσία των νέων ανθρώπων σε καίριες θέσεις των νέων δήμων, που θα αφορούν άμεσα πολλά από τα <καυτά> ζητήματα που απασχολούν εμάς τους νέους στην καθημερινότητα μας μέσα στις πόλεις. Συνεπώς, δεν πρέπει να αφήσουμε άλλη μία ευκαιρία να πάει χαμένη χωρίς τουλάχιστον να παλέψουμε και να μοχθήσουμε έτσι ώστε να έρθουν κάποια επιθυμητά αποτελέσματα από αυτήν.

Επίσης, θα πρέπει να αναλογιστούμε το μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί και σχετίζεται με αυτούς που στηρίζουμε και ψηφίζουμε. Πρέπει να αναρωτηθούμε εάν θα συνεχίζουμε να επιλέγουμε αυτοδιοικητικούς που θα ασχολούνται αποκλειστικά με τα προσωπικά και επαγγελματικά μας αιτήματα (αδιαφορώντας ορισμένες φορές για το συνολικό καλό) ή άτομα ικανά να μας βγάλουν από το τέλμα στο οποίο έχουμε περιέλθει. Είναι απαραίτητη η ύπαρξη ενός μακροχρόνιου σχεδιασμού, που δυστυχώς λίγοι συνδυασμοί καταθέτουν, που θα εξασφαλίζει τη διοικητική ομαλότητα και την εύρυθμη λειτουργία του δήμου και της περιφέρειας.

Το σημαντικότερο όλων κατά την άποψη μου είναι ότι ο εκάστοτε υποψήφιος δήμαρχος που διεκδικεί την ψήφο των συμπολιτών του, δεν πρέπει να είναι υπερβολικός στις θέσεις και τις προτάσεις του σε ότι αφορά το τι θα υλοποιήσει εάν γίνει δήμαρχος. Πρέπει να είναι ρεαλιστής, να λέει αυτά που είναι εφικτά και που μπορούν να πραγματοποιηθούν σε μία εξαιρετικά δυσμενή περίοδο για το οικονομικό περιβάλλον της χώρας μας, και κατ'επέκταση των δήμων και περιφερειών μας.

Ανακεφαλαιώνοντας, θεωρώ ότι τα ψηφοδέλτια πρέπει να απαρτίζονται από όλες τις κοινωνικές ομάδες με άξια και ηθικά πρόσωπα, χωρίς απαραίτητα να έχουν κομματικά χρίσματα και λοιπές χειραφετήσεις. Είναι λυπηρό να απέχουν νέοι επιστήμονες, ελεύθεροι επαγγελματίες και εργαζόμενοι, που ενώ επιθυμούν να εμπλακούν με τα κοινά δυσανασχετούν.

Ελπίζω και εύχομαι στο μέλλον να υπάρχει πάντοτε μια διαθέσιμη πρόταση από τον νεανικό πληθυσμό του τόπου μας, που με δυναμισμό και υπευθυνότητα να μπορεί να αναλάβει τα ηνία.

Του Ηλία Μουσταϊρα-Μέλους Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.

 Μέλους ΤΟ.ΣΥ.Ν. Δήμου Μεγαρέων,

Φυγή ή Αλλαγή

Δράττομαι της ευκαιρίας να γράψω αυτό το άρθρο από την όλο και αυξανόμενη επιθυμία νέων συνανθρώπων μου και νέων επιστημόνων να εγκαταλείψουνε τη χώρα για καλύτερες σπουδές ή ένα καλύτερο επαγγελματικό μέλλον. Προσωπικά πιστεύω ότι η απογοήτευση αυτή των νέων ανθρώπων πηγάζει ως ένα μεγάλο βαθμό από την κατάντια του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Ιδιαίτερα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση η ποιότητα της γνώσης που παρέχεται είναι ελλιπέστατη. Μικροί πυρήνες φοιτητών προφασίζοντας δημοκρατικές αποφάσεις της μειοψηφίας των φοιτητών προβαίνουν στις πιο φασιστικές ενέργειες όπως είναι αυτές των καταλήψεων, των προπηλακισμών καθηγητών και οποιοδήποτε αντιφρονούντων απαξιώνοντας στην ουσία οι ίδιοι το πανεπιστήμιο. Καθηγητές χωρίς κανένα έλεγχο και σε πλήρη πελατειακή εξάρτηση από κόμματα και φοιτητικές παρατάξεις (αφού εξαρτάται η εκλογή τους από τη ψήφο τους) αποφασίζουν κατά το δοκούν, διαχειρίζονται τεράστια κονδύλια με καθόλα αδιαφανή τρόπο αναλώνοντας τεράστια ποσά σε ύποπτες επιχορηγήσεις ερευνών. Φοιτητές και καθηγητές αποφασίζουν από κοινού για το πρόγραμμα σπουδών με άγνωστα στο ευρύ κοινό κριτήρια. Αξιολόγηση και αξιοκρατία είναι έννοιες άγνωστες μέσα στο ελληνικό πανεπιστήμιο που υπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε να ήταν σημαία του ελληνικού πανεπιστημίου. Όλα αυτά που σε οποιοδήποτε άλλο πανεπιστήμιο στο κόσμο θα θεωρούνταν σκάνδαλο εδώ είναι καθημερινότητα. Έτσι η κατάσταση αυτή ωθεί τη σιωπηλή πλειοψηφία των φοιτητών και πτυχιούχων σε δύο επιλογές την αλλαγή ή τη φυγή. Η εύκολη λύση είναι η φυγή. Όταν όμως ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας μας διαλέγει τη δύσκολη οδό αυτής της αλλαγής και της σύγκρουσης με καθεστηκυίες αντιλήψεις τότε εμείς πρέπει να είμαστε οι πρώτοι που θα συμβάλλουμε εποικοδομητικά σ αυτή την αλλαγή. Πρέπει να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο στη παιδεία που θα δίνει το παράδειγμα των αλλαγών που θέλουμε να δούμε στο μέλλον όχι μόνο μέσα στα πανεπιστήμια αλλά και στην ίδια τη κοινωνία. Ήρθε η ώρα να φύγουμε επιτέλους από την επίφαση της δημοκρατίας στη λειτουργία των πανεπιστημίων, δηλαδή μία δήθεν εσωτερική δημοκρατία που ουσιαστικά δεν υπάρχει και να πάμε σε μια ουσιαστική δημοκρατία όπου το πανεπιστήμιο θα λογοδοτεί θα υπηρετεί και θα εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας και της χώρας. Είμαστε μέρος  μιας παγκόσμιας οικονομίας και όλοι μας κρινόμαστε καθημερινά και όποιος δε το βλέπει αυτό εθελοτυφλεί. Δε μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε τη ψευδαίσθηση ότι ένας νέος μπορεί να δουλέψει μόνο αν έχει το μέσο ή μια πελατειακή σχέση. Άρα ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΡΙΣΤΕΙΑ, ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ είναι έννοιες εκ των ουκ άνευ και πρέπει να αποτελέσουν φάρο στις επερχόμενες αλλαγές στη τριτοβάθμια εκπαίδευση. Σ’ αυτή τη προσπάθεια εμείς οι νέοι οφείλουμε να διεκδικήσουμε μία χώρα που θα θέλουμε να μείνουμε και να εργαστούμε και μόνος τρόπος να γίνει αυτό είναι να την ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ.

ΜΕΛΟΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΟ.ΣΥ.Ν ΜΑΓΟΥΛΑΣ

ΧΑΙΡΕΤΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ

ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ! ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ!

Φίλοι και φίλες,
  Αν και λίγο καθυστερημένα, θα ήθελα να αναφερθώ στο νέο νόμο κατά του καπνίσματος και να εκφράσω την προσωπική μου γνώμη. Όταν αποφάσισα να γράψω αυτό εδώ το άρθρο, ο σκοπός μου ήταν να κάνω μια απλή αναφορά στη γνώμη μου (γνώμη ενός 17χρονου μαθητή) και τίποτα παραπάνω. Όμως, μετά από κάποια πρόσφατα γεγονότα, θα ήθελα αυτό το άρθρο να μην είναι απλώς μια αναφορά, αλλά να έχει και επιθετικό χαρακτήρα (χωρίς να θέλω να θίξω κανέναν προσωπικά).
  Αρχικά, θα ήθελα να αναφέρω ότι οι περισσότεροι Έλληνες «φωνάζουμε» ότι ανήκουμε και εμείς στην Ευρώπη και την ευρωπαϊκή ένωση (Ε. Ε.) , αλλά όμως μοιάζουμε σαν κάποια τριτοκοσμική χώρα (και ζητάμε αυτό να αλλάξει). Όταν λοιπόν μια κυβέρνηση παίρνει μέτρα τα οποία ισχύουν σε όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. (νόμος κατά του καπνίσματος) πάλι πολλοί «φωνάζουν» και διαμαρτύρονται. Όμως, αν πραγματικά θέλουμε να γίνουμε ευρωπαϊκή χώρα, τότε από κάπου πρέπει να αρχίσουμε. Παρ’ όλα αυτά, εγώ δεν βασίζομαι τόσο σε αυτό, όσο στα παρακάτω.
   Αυτό που κυρίως θέλω, είναι να αναφερθώ στους καπνιστές που αντιδρούν σε αυτό το νόμο. Μπορεί εσείς να αποδέχεστε την πίσσα στους πνεύμονες (καθώς και ένα σωρό άλλε βλαβερές ουσίες) που σας προσφέρει το κάπνισμα. Και είναι δικαίωμά σας. Επίσης, μπορεί να μη σας νοιάζει ότι αργά ή γρήγορα θα πεθάνετε από καρκίνο ή διάφορες άλλες επώδυνες ασθένειες που σας «δωρίζει» το κάπνισμα. Όμως, σε αυτό τον κόσμο δεν υπάρχετε μόνο εσείς οι καπνιστές, αλλά υπάρχουμε και εμείς οι μη καπνιστές. Και σε εμάς, μας αρέσει η ζωή και θέλουμε να έχουμε πολλά χρόνια καλής και υγιεινής ζωής. Μπορεί λοιπόν να έχετε εσείς τα δικαιώματα που προανέφερα, αλλά δεν έχετε το δικαίωμα να στερείτε το δικό μας δικαίωμα για ζωή! Οπότε, αφού πολλοί από εσάς δεν σέβεστε μόνοι σας αυτό το δικαίωμά μας, τότε καλώς το κράτος πήρε την απόφαση να απαγορευτεί το κάπνισμα σε όλους τους δημόσιους χώρους. Γιατί εγώ (και πολλοί άλλοι μη καπνιστές) θέλω να ζήσω για πολλά χρόνια και χωρίς αναπνευστικά προβλήματα (άλλη μια ασθένεια που μπορεί να προκληθεί από το κάπνισμα).
  Άρα, από εδώ και στο εξής, καλό είναι όταν θέλετε να καπνίσετε, να βγαίνετε έξω από τους κλειστούς δημόσιους χώρους και ας εισπνέεται όσο καρκίνο θέλετε. Εγώ όμως (και όχι μόνο εγώ) δεν μπορώ να ανεχτώ άλλο την κάπνα κανενός! Ήδη, πολλές φορές έχω αναγκαστεί να φύγω από καφετέριες λόγω της κάπνας. Πλέον όμως, δεν θα είμαστε στο περιθώριο εμείς που θέλουμε τη ζωή μας, αλλά εσείς που δεν τη θέλετε.
  Όσων αφορά εμένα, τόσα χρόνια έκανα αρκετή υπομονή. Από εδώ και στο εξής η λύση είναι μία: αρκεί μια κλήση στον αριθμό 1142 (αριθμός πληροφόρησης και καταγγελιών για το κάπνισμα). Και ελπίζω το ίδιο να κάνουν όλοι οι μη καπνιστές, αλλά και οι καπνιστές που υποστηρίζουν τα δικαιώματά μας για ζωή και τηρούν τον νόμο αυτό.
Κλείνοντας, θα ήθελα για ακόμη μια φορά να πω πως δεν έχω πρόθεση να θίξω κανέναν προσωπικά!
Σας ευχαριστώ όλους για το χρόνο σας!

Τριανταφύλλου Δαυίδ
Μαθητής ‘Γ Λυκείου
Υπεύθυνος Π.Α.Μ.Κ. Μάνδρας

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΟ 2010

Έχοντας φτάσει σχεδόν στο τέλος της καλοκαιρινής υποτονικότητας της ζωής των πόλεων και σχεδόν στην έναρξη του σημαντικότερου κατά την γνώμη μου, κύκλου της καθημερινότητας μας τις αυτοδιοικητικές εκλογές, θα ήθελα να αποτυπώσω τις απόψεις μου, από μια κριτική οπτική γωνία πέρα από την ιδιάζουσα πολιτική φαμφαρότητα της νεοελληνικής εκλογικής ζωής. Έχοντας βαθύτατο σεβασμό ίσως και ζήλια για την ζωή των αρχαίων μας προγόνων άλλα και λόγο της οικονομικής και πολιτικής δυσχέρειας που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια με προκάλεσε ένα περίφημο κείμενο του Γάλλου φιλόσοφου Μπενζαμέν Κονστάν, που συγκρίνει την ελευθερία των αρχαίων με την ελευθερία των μοντέρνων. Συγκεκριμένα αναφέρει  <<πως πράγματι στην αρχαία δημοκρατία , επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν τίποτα άλλο να κάνουν στη ζωή τους ( έτσι το εξηγεί αυτός) είχαν αυτό το πολιτικό πάθος, ενώ εμείς το μόνο που γυρεύουμε από το κράτος είναι η κατοχύρωση των απολαύσεων μας>>. Με λίγα λόγια δεν ασχολούμαστε πια με τα κοινά, ούτε ενδιαφερόμαστε πλέον για αυτά. Πέραν από τον εαυτό μας και τον άμεσο κύκλο μας υπάρχει για εμάς ένα <<κράτος>> που είναι ταυτοχρόνως και ένα τέρας, και ένα είδος Άγιου Βασίλη ο οποίος βγάζει χαρτονομίσματα, άδειες, θέσεις κτλ, αλλά και ένα κράτος το οποίο πρέπει πάντα να κατοχυρώνει τις απολαύσεις μας. Ανάλογα με την κυβέρνηση, ανάλογα με τα συμφέροντά μας, όποτε μας βολεύει είναι καλό και όποτε μας ενοχλεί είναι κακό (υπηρέτης του συστήματος).
Πραγματικά δεν μας ενδιαφέρει πλέον τίποτα πέρα από τον εαυτό μας και τον κοντινότερο περίγυρο μας. Η μοναδική εξαίρεση για το ενδιαφέρον μας προς τους συνανθρώπους μας μπορεί να είναι η σύγκριση μεταξύ μας για το ποιος είναι καλύτερος, για το ποιος είναι πλουσιότερος, για το ποιος δουλεύει καλύτερα, για το ποιος έχει καλύτερη ερωτική ζωή, για το ποιος έχει γενικότερα μεγαλύτερη εξουσία και φήμη. Όντως ζούμε στην εποχή της ατομοκεντρικής αποχαύνωσης. Στην εποχή έξαρσης της ανουσιότητας. Στην εποχή της όλο και περισσότερης αποξένωσης που μας έχει φτάσει στο σημείο ακόμα και να ζηλεύουμε την επιτυχία των παιδιών του διπλανού μας στις εξετάσεις. Να συγκρίνουμε τα πάντα χωρίς όμως να υπάρχει μέγεθος σύγκρισης. Να απαξιώνουμε τα πάντα χωρίς πλέον την στοιχειώδη επιχειρηματολογία.
Έχουμε χάσει από τη ζωή μας την ζωή. Λείπει το πάθος. Το πολιτικό πάθος. Αυτό το οποίο πραγματικά θα μπορέσει να μας βγάλει από το τέλμα. Από τον λαβύρινθο της αναζήτησής μας. Είναι αδύνατον να αλλάξουμε τις καταστάσεις που ζούμε αν πρώτα δεν αποφασίσουμε το πώς θέλουμε να ζήσουμε. Χρειάζεται πάθος για την ενασχόληση με την πολιτική, τα κοινά, την κοινωνία, τον συνάνθρωπο μας και εν τέλει με τον εαυτό μας. Είναι στο χέρι μας όχι να αλλάξουμε εν μία νυκτί τα πάντα αλλά να διαμορφώσουμε τις βάσεις για να υπάρξει αλλαγή. Εμείς είμαστε αυτοί που επικαλούμαστε συνεχώς ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων ελλήνων. Ας μελετήσουμε λίγα από τα επιτεύγματά τους, από την φιλοσοφία τους, από τα πολιτικά τους συστήματα. Ήταν οι πρώτοι που υπηρέτησαν την αρχή της αμφισβήτησης. Ας αμφισβητήσουμε το υπάρχον και ας ονειρευτούμε το μελλοντικό.
Σε λίγο καιρό ξαναψηφίζουμε και δεν έχει αλλάξει τίποτα στα κριτήρια επιλογής μας, δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα για το <<καλλικρατικό>> καθεστώς, δεν επιδιώξαμε τίποτα για το <<καλλικρατικό>> τετελεσμένο. Και όμως υπάρχει η ευκαιρία αυτόν τον καιρό λόγο της ανόδου του πολιτικαντισμού να ξανασυζητήσουμε όλοι μαζί. Να ξαναβρεθούμε όλοι μαζί. Να διαφωνήσουμε και όμως να ανταλλάξουμε απόψεις.
Πραγματικά πιστεύω ότι αυτές οι δημοτικές εκλογές δεν πρόκειται να αλλάξουν σχεδόν τίποτα, παρά μόνο τους πολιτικούς-αυτοδιοικητικούς συσχετισμούς, καθώς όπως και όλες, είναι μία νομοθετική αλλαγή η οποία δεν προήλθε από τους πολίτες. Δεν θα αλλάξει τίποτα γιατί οι περισσότεροι υποψήφιοι δήμαρχοι και πολύ περισσότερο οι περισσότεροι πολιτευόμενοι δεν σηματοδοτούν την αλλαγή . Γιατί τα κριτήρια που θα επιλέξουν οι πολίτες δεν συντελούν σε αυτήν την αλλαγή. Η μόνη μου ελπίδα είναι πως σε αυτές τις δημοτικές εκλογές υπάρχει η ευκαιρία να βάλλουμε τις βάσεις για να προκύψει κάτι καλύτερο στο μέλλον. Σήμερα στην θεωρεία ,αύριο στην πράξη.




ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Ν.Ε. ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΚΑΙ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ
ΝΙΚΟΛΟΥΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ