ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ! ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ!

Φίλοι και φίλες,
  Αν και λίγο καθυστερημένα, θα ήθελα να αναφερθώ στο νέο νόμο κατά του καπνίσματος και να εκφράσω την προσωπική μου γνώμη. Όταν αποφάσισα να γράψω αυτό εδώ το άρθρο, ο σκοπός μου ήταν να κάνω μια απλή αναφορά στη γνώμη μου (γνώμη ενός 17χρονου μαθητή) και τίποτα παραπάνω. Όμως, μετά από κάποια πρόσφατα γεγονότα, θα ήθελα αυτό το άρθρο να μην είναι απλώς μια αναφορά, αλλά να έχει και επιθετικό χαρακτήρα (χωρίς να θέλω να θίξω κανέναν προσωπικά).
  Αρχικά, θα ήθελα να αναφέρω ότι οι περισσότεροι Έλληνες «φωνάζουμε» ότι ανήκουμε και εμείς στην Ευρώπη και την ευρωπαϊκή ένωση (Ε. Ε.) , αλλά όμως μοιάζουμε σαν κάποια τριτοκοσμική χώρα (και ζητάμε αυτό να αλλάξει). Όταν λοιπόν μια κυβέρνηση παίρνει μέτρα τα οποία ισχύουν σε όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. (νόμος κατά του καπνίσματος) πάλι πολλοί «φωνάζουν» και διαμαρτύρονται. Όμως, αν πραγματικά θέλουμε να γίνουμε ευρωπαϊκή χώρα, τότε από κάπου πρέπει να αρχίσουμε. Παρ’ όλα αυτά, εγώ δεν βασίζομαι τόσο σε αυτό, όσο στα παρακάτω.
   Αυτό που κυρίως θέλω, είναι να αναφερθώ στους καπνιστές που αντιδρούν σε αυτό το νόμο. Μπορεί εσείς να αποδέχεστε την πίσσα στους πνεύμονες (καθώς και ένα σωρό άλλε βλαβερές ουσίες) που σας προσφέρει το κάπνισμα. Και είναι δικαίωμά σας. Επίσης, μπορεί να μη σας νοιάζει ότι αργά ή γρήγορα θα πεθάνετε από καρκίνο ή διάφορες άλλες επώδυνες ασθένειες που σας «δωρίζει» το κάπνισμα. Όμως, σε αυτό τον κόσμο δεν υπάρχετε μόνο εσείς οι καπνιστές, αλλά υπάρχουμε και εμείς οι μη καπνιστές. Και σε εμάς, μας αρέσει η ζωή και θέλουμε να έχουμε πολλά χρόνια καλής και υγιεινής ζωής. Μπορεί λοιπόν να έχετε εσείς τα δικαιώματα που προανέφερα, αλλά δεν έχετε το δικαίωμα να στερείτε το δικό μας δικαίωμα για ζωή! Οπότε, αφού πολλοί από εσάς δεν σέβεστε μόνοι σας αυτό το δικαίωμά μας, τότε καλώς το κράτος πήρε την απόφαση να απαγορευτεί το κάπνισμα σε όλους τους δημόσιους χώρους. Γιατί εγώ (και πολλοί άλλοι μη καπνιστές) θέλω να ζήσω για πολλά χρόνια και χωρίς αναπνευστικά προβλήματα (άλλη μια ασθένεια που μπορεί να προκληθεί από το κάπνισμα).
  Άρα, από εδώ και στο εξής, καλό είναι όταν θέλετε να καπνίσετε, να βγαίνετε έξω από τους κλειστούς δημόσιους χώρους και ας εισπνέεται όσο καρκίνο θέλετε. Εγώ όμως (και όχι μόνο εγώ) δεν μπορώ να ανεχτώ άλλο την κάπνα κανενός! Ήδη, πολλές φορές έχω αναγκαστεί να φύγω από καφετέριες λόγω της κάπνας. Πλέον όμως, δεν θα είμαστε στο περιθώριο εμείς που θέλουμε τη ζωή μας, αλλά εσείς που δεν τη θέλετε.
  Όσων αφορά εμένα, τόσα χρόνια έκανα αρκετή υπομονή. Από εδώ και στο εξής η λύση είναι μία: αρκεί μια κλήση στον αριθμό 1142 (αριθμός πληροφόρησης και καταγγελιών για το κάπνισμα). Και ελπίζω το ίδιο να κάνουν όλοι οι μη καπνιστές, αλλά και οι καπνιστές που υποστηρίζουν τα δικαιώματά μας για ζωή και τηρούν τον νόμο αυτό.
Κλείνοντας, θα ήθελα για ακόμη μια φορά να πω πως δεν έχω πρόθεση να θίξω κανέναν προσωπικά!
Σας ευχαριστώ όλους για το χρόνο σας!

Τριανταφύλλου Δαυίδ
Μαθητής ‘Γ Λυκείου
Υπεύθυνος Π.Α.Μ.Κ. Μάνδρας